آمریکای بیچاره!

یادش به خیر! چه خوب بود! لا اقل تا دیروز فقط غصه این را میخوردیم که نفتمان را سر سفره لبنان و فلسطین و ونزوئلا میگذارند تا سفره هایمان نفتی نشود! بیائید: این هم از آمریکا، اینقدر میگفتید خوب است و فلان است و پول دار است و…، همین بود؟ چه شبها که با یاد جنیفر لوپز/ریکی مارتین (مردانه / زنانه! یک چیزی در مایه های توالتهای خودمان) نخوابیدید؛ چه رویاهایی که با خیابانهای لس آنجلس برای خودتان نساختید؛ چه فکرها که نکردید؛ دیدید چه شد؟ اینقدر بدبخت شده اند که 100 میلیون میخواهند بدهند برایشان لباس بسازند! حالا باید علاوه بر لبنان و فلسطین و ونزوئلا، غصه آمریکا را هم بخوریم؛ شوخی که نیست، 100 میلیون پول ناقابل میخواهند خرجشان کنند تا بازیگران سریال لاست، در این سرمای زمستان لخت نباشند! که چه؟ که بتوانند از تلویزیون میلیشان پخشش کنند؛ طفلکی ها! گناه دارند آخر…

…حالا اگر باشند در گوشه گوشه مملکتمان بچه هایی که شبها را با لرز میخوابند و عینهو قندیل آویزان می شوند، به شخمشان؛ اسلام که به خطر نمی افتد؛ اسلام وقتی به خطر می افتد که آمریکائیها لباس نداشته باشند! حالا اگر یکی لباس که هیچ، ماههاست که حسرت خوردن یک وعده غذای کامل را دارد، به جهنم؛ طرح جرخوردگی اقتصادی میگذاریم این هوار تا دیگر راحت شود! راحت ِ راحت! آنقدر که دیگر سرش را بگذارد و برای خودش بمیرد! مهم اینست که برادران قوی ایمان ما با دیدن پاچه های یک هنرپیشه آمریکایی، فیلشان یاد هندوستان نکند! خب آقاجان، مشکل خودت را چرا به آنها نسبت میدهی؟ تو برو فیلت را اهلی کن که تا تقی به توقی میخورد، جهت هندوستان را نگیرد؛ مشکل از فیل توست نه لباس آنها!

پی نوشت 1: خبر این پست را اینجا از دوست عزیزم زیزو شنیدم؛ کامنتی هم به همین مضمون گذاشتم؛ دلم نیامد شما را از افاضاتم بی نصیب گذارم، آخر حیف است! همین کارها را کردید که بابالنگدراز بیچاره افسردگی گرفت، حالا بیبینید من را هم میتوانید افسرده کنید!

پی نوشت 2 (پیرو پست قبلی): تا واقعا به پوچی نرسیده ام و نیهیلیست نشده ام، یکی پیدا شود و بیاید مرا ارشاد کند؛ وگرنه خون من  گردن شماست…همین روزهاست که مثل میثاقیان خودم را از برج میلاد به پائین پرتاب کنم! خواهش میکنم، شما را به خدا قول بدهید از آنجا که هیچوقت ژیمناستیک کار خوبی نبوده ام، آن زیر با آن پارچه های فنری نایستید تا نجاتم دهید؛ آن پارچه ها را که ببینم بیشتر میترسم و بیشتر میمیرم! … ارشادم هم خواستید کنید، نکند مثل گشت ارشادمان باشدها! من از کودکی از نوشابه بدم می آمد، چه برسد به شیشه اش؛ کهریزک بیا هم نیستم، گفته باشم…

بعدنوشت: ضمن تشکر از دوست عزیزمان آقای رگبار، لینک اصلی خبر اینجاست.